سوگند یادکرده ام از دل آشوبه ها در گذرم.
زمانی نابیناوار به راه های زشت می رفتم
چون ساده ترین کار ام را به انجام می رساندم ، جشن پیروزی برپا می کردم!
هنوز زنده ام
باید راه بزرگ و کوچک را پیمود تا سرشت آن را دریابم و هر زمان برخود چیره
شوم پیروز گشته ام.
زندگی خود این راز را به من گفت:
هر چه را که بیافرینم وهر چه عاشق آن باشم،باز به زودی می باید
دشمن او وعشق خود شوم.
این خود اراده است
باید به دنبال زندگی باشم، آن جا که زندگی باشد خواست نیز هست.
خواست من ارزش گذاری نیک است
بالاترین بدی به بالاترین نیکی وابسته است.
می خواهم نیک باشم،اگر چه خوش نباشد
