به دنبال اندیشه ای نو می گردم، زمان درگذر است
احساس ها همه در من به رنج اند و در بند، اما خواست ام همیشه چون آزادی بخش و شادی بخش به سوی ام می آید
وشاید چنین باشد آموزه ی درست درباره خواستن!؟ نمی دانم
باید بدانم مردبزرگ وار هرگز کسی را شرمسار نمی کند،باید یاد بگیریم رحم آوردن ام از دور باشد،این گونه می شود
شاد بود.
هر چه بیش تر خود را شاد کنم،آزردن دیگران و در اندیشه ی آزاربودن را بیشتر از یاد می برم.
از این رو،همیشه باید دست ام دردمندی را یاری کند به این شکل روان ام را نیز پاک می کنم.
باید سپاسگزار بود و امیدوار
